Tam bu arayışın sonsuza dek süreceğini düşünmeye başladığı sırada ,yolculuk –en azından bu bölümü-birden mutlu bir şekilde son bulmuş.
Kırın Y Peynir İstasyonu’nda Yeni Peynir bulmuş.İçeriği girdiğinde gördükleri karşısında küçük dilini yutacakmış neredeyse.Etraf o zamana dek hiç görmediği kadar çok Peynir’le doluymuş.Peynir’lerin bazıları da daha önce hiç görmediği türdenmiş.Bir an bunun gerçek mi yoksa hayal mi olduğunu anlayamamış.Ta ki Koklarca ve Koşarca’yı görene kadar.
Koklarca Kırın’a başıyla selam vermiş.Koşarca da elini sallamış.Şişkin karınlarından,bir süredir orada oldukları anlaşılıyormuş.
Kırın da çabucak selam vermiş ve en sevdiği Peynirlerden birer parça ısırmış.Ayakkabılarını ve eşofmanlarını çıkarıp,bunları ihtiyacı olduğunda kolayca giyebilecek şekilde yerleştirmiş.Sonra Peynir’lerin arasına dalmış.Doyduktan sonra bir parça taze Peynir alıp kaldırmış:”Yaşasın Değişim!”
Yeni Peynir’in tadını çıkarırken,öğrendiklerini düşünmüş.Değişimden korkarken,artık var olmayan Eski Peynir’in hayaline takılıp kaldığını anlamış.
Onu değiştiren şey neymiş peki?Açlıktan ölme korkusu mu?”Evet ,bununda etkisi oldu,” diye düşünmüş.
Sonra gülmüş ve değişimin kendi kendisine ve yaptığı şeyin yanlışlığına gülmeyi öğrendiğinde başladığını fark etmiş.Değişimin en hızlı yolu kendi hatalarına gülebilmek,sonra da bunu unutup devam edebilmekmiş.
Fare dostları Koklarca ve Koşarca’dan yoluna devam etme konusunda çoy şey öğrendiğini düşünmüş.Onlar olayları gereğinden fazla incelemiyor,karmaşıklaştırmıyormuş.Durum değiştiğinde ve birileri Peynir’i kaptığında değişmişler ve Peynir’in peşine düşmüşler.Bunu hatırlayacakmış.
Kırın harika beynini,farelerin insancıklardan daha iyi yaptığı şeyi yapmak için kullanmış.Geçmişte yaptığı hataları düşünmüş ve bunları geleceğini planlamak için kullanmış.Değişim ile baş etmek için şunlar gerekliymiş:
*Bazı şeyleri basit,esnek tutma ve hızlı hareket etme ihtiyacının bilincinde olmak.
*Olayları karmaşıklaştırmak ve korku dolu inançlarla kafanızı karıştırmamak gerektiğini bilmek.
*Küçük değişimlerin başladığını fark etmek ve böylece olası büyük değişikliklere karşı hazırlıklı olmak.
Kırın daha hızlı adapte olması gerektiğini biliyormuş;çünkü zamanında adapte olamazsanız hiç adapte olamayabilirmişsiniz.
Bunun yanı sıra Kırın bir şeyi daha kabul ediyormuş,değişimin en büyük unsuru kişinin içindeymiş ve kişi kendisi değişene kadar hiçbir şeyin daha iyiye gitmesi mümkün değilmiş.
Ancak belki de en önemlisi,Kırın’ın,kişi fark etse de etmese de dışarıda her zaman Yeni Peynir’in bulunduğunu anlamasıymış.Korkularınızı geride bırakıp maceranın keyfini çıkardığınızda,bu Peynir ödül olarak sunuluyormuş size.
Elbette biraz korku da gerekliymiş,çünkü tehlikelerden de korunmak gerekiyormuş.Fakat Kırın korkularının çoğunun mantıksız olduğunu ve gerekli olduğu halde onu değişimden alıkoyduğunu görmüş.
Başlangıçta bundan hoşlanmasa da değişiklik onu daha iyi Peynir bulmaya götürmüş.
Hatta kendisinin bile yönünü daha iyi bulmasını sağlamış.Öğrendiklerini hatırlarken arkadaşı Mırın’ı düşünmüş.Onun,kendisinin P Peynir İstasyonu’nun duvarlarına ve labirentte diğer duvarlara yazdıklarını okuyup okumadığını merak etmiş.
Acaba Mırın yoluna devam edip ilerlemeye karar vermiş mi? Labirente girip yaşamını daha iyi kılacak şeyleri keşfetmiş mi?
devam edecek........
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder